به نام خداوند بخشاینده مهربان





(آیت الله جوادی آملی سفیر و حامل پیام امام به شوروی سابق )



آیت الله جوادی آملی را همه ما شاید کم و بیش بشناسیم . آرام بودن و مناعت طبع و .... از خصوصیات بارز ایشان است . اما وقتی که

پای منافع مردم و خاک و خون و حرف از اصل اسلام است , آیت الله جوادی آملی برخلاف عده ای که صورت مسئله را پاک میکنند یا

فراموش کرده اند و یا اصلا نمیدانند , همانند شیر شیعه می غرد و از راستیها و نشان دادن راه سخن میراند : (1/4/1385)


[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]


[HR]
ما مشکل مان این است که گفتیم: حَسبُنَا العِترَه، یک. و این عترت را هم سیزده نفر می‏دانیم، نه چهارده نفر!! ما اصلاً کاری دربارة پیغمبر

نکرده ایم! ما عترت مان از حضرت امیر شروع می*شود تا حضرت أباصالح (علیهم آلاف التحیّه والثناء) سالی هم که یک روز به نام مبارک

پیامبر است با مصیبت امام حسن مخلوط است! پیغمبر در بین ما شناخته شده نیست! در حالی که شما اگر خطبه*های حضرت،

نامه*ها*ی حضرت، کلمات حضرت را بررسی کنید، می‏بینید یک حلقه مفقوده ای است بین روایات ما و قرآن، و بسیاری از روایات ائمة ما

(علیهم السَّلام) از پیامبر نقل شده ....


شبهه شناسی کردن و پاسخ دادن و عظمت و جلال پیامبر را حفظ کردن، عظمت عترت محفوظ می‏ماند. عظمت قرآن محفوظ می‏ماند.

برای اینکه او مورّث این ثقلین است ...


وقتی رسول خدا به امپَراطوری روم می‏گوید: می*آیی یا بیاورم*ات؟! این حرف کی است؟ برای امپراطوری غرب، روم می‏نویسد: می*آیی یا

بیاورم ات ؟؟!! این نامه* ا*ست ؟!!....



آنوقت این اسلام را معرفی می‏کند، مسلمان را معرفی می‏کند، دیگر ذلّت*پذیر نیست؛ گرفتار این نیست که حالا آژانس چه فتوایی

می*دهد .... البرادعی چه فتوا می‏دهد .... چه جور تهدید می‏کنند. کفّاری که پا بند نیستند و پایشان هم به جائی بند نیست، دارند ما را

تهدید می‏کنند. مایی که هم پابندیم، هم پایمان بسته است؛ به قدرت اَزلی بسته است، خوب چه ترسی ما

داریم؟ ما از کسی پیروی می‏کنیم که به دو امپَراطوری فرمان داد که : می‏آیی یا بیاورمتان؟! هر دو را هم آورد ......